Dołącz do czytelników
Brak wyników

SALA OPERACYJNA , Dostęp otwarty

26 lutego 2019

NR 1 (Luty 2019)

Wykorzystanie druku 3D w zabiegu operacyjnym rekonstrukcji łuku jarzmowego u psa – opis przypadku
lek. wet. Natalia Kucharczyk, lek. wet. Rafał Terpiłowski, dr n. wet. Anna Łojszczyk-Szczepaniak, mgr inż. Marek Lubak

0 206

Opisywany przypadek dotyczy 2 letniego psa, samca, rasy owczarek niemiecki. Pacjent trafił z problemem otwierania jamy ustnej i pobierania pokarmu z którym borykał się od wieku szczenięcego. Badania diagnostyczne obejmowały zdjęcia rentgenowskie oraz tomografię komputerową, uwidaczniając staw rzekomy pomiędzy gałęzią żuchwy a łukiem jarzmowym. Na podstawie badań obrazowych wykonano personalizowany tytanowy implant oraz wykonano wydruk 3D czaszki, wykorzystany do dokładnego zaplanowania zabiegu operacyjnego.

Pies rasy owczarek niemiecki w wieku dwóch lat trafił do przychodni na konsultację chirurgiczną i radiologiczną z powodu braku możliwości otwierania jamy ustnej. Zwierzę od wieku szczenięcego miało duże problemy z pobieraniem pokarmu i wody oraz trudności w oddychaniu i termoregulacji. W badaniu klinicznym stwierdzono przebudowę lewego łuku jarzmowego z wyczuwalnym zanikiem mięśni żuciowych. Zakres ruchów żuchwy wynosił 3 mm. Podczas próby otwarcia pyska pies manifestował silną reakcję bólową. W premedykacji z wykorzystaniem medetomidyny – 10–25 μg/kg m.c. i butorfanolu – 0,1 mg/kg m.c., wykonano zdjęcia radiologiczne (RTG) głowy w pozycji lewobocznej i strzałkowej [1, 2]. Zdjęcia RTG wykazały nieprawidłowości w obrębie lewego łuku jarzmowego i lewej gałęzi żuchwy (Fot. 1). W celu dokładniejszego obrazowania wykonano  badanie tomograficzne czaszki z użyciem 16-rzędowego tomografu komputerowego Philips MX16 z zastosowaniem algorytmu kostnego i miękkotkankowego, przy grubości warstwy 1 mm. Badanie wykazało obecność stawu rzekomego  w obrębie łuku jarzmowego po stronie lewej, na granicy wyrostka skroniowego kości jarzmowej i wyrostka jarzmowego kości skroniowej, pomiędzy łukiem a gałęzią żuchwy, powyżej dołu żwaczowego, w około 1/2 długości wyrostka dziobiastego żuchwy (Fot. 2 i 3). Łuk jarzmowy uległ procesowi przebudowy, z widocznym znacznym zniekształceniem struktury, w szczególności w obrębie wyrostka skroniowego, z widocznym brakiem ciągłości i ubytkiem struktury kostnej w części dystalnej. Dodatkowo zaobserwowano przebudowę gałęzi żuchwy w obrębie wyrostka dziobiastego.

Leczenie

Zaplanowano przeprowadzenie operacji usunięcia stawu rzekomego i zniekształconego łuku jarzmowego oraz odtworzenia go za pomocą tytanowego implantu. Zabieg miał umożliwić ruch żuchwy oraz zwiększyć zakres otwierania jamy ustnej.
Projekt indywidualny implantu oparto o rekonstrukcję 3D obrazu kości czaszki, pozyskanego metodą tomografii komputerowej. Wydrukowano model 3D czaszki z kopolimeru ABS, natomiast zaprojektowany implant został wykonany z bloku stopu tytanu (ang. titanium alloy) metodą obróbki skrawania przez firmę IWET (Fot. 4–6).

Podczas zabiegu do premedykacji użyto medetomidyny – 10–25 µg/kg m.c. i butorfanolu – 0,1 mg/kg m.c., do indukcji wykorzystano propofol – 4 mg/kg m.c. Psa zaintubowano, a do kondukcji znieczulenia użyto izofluranu 2 vol% [2)].  Psa ułożono w pozycji prawobocznej (Fot. 7). Zachowując zasady sterylności, wykonano dojście boczne do lewego łuku jarzmowego. Cięcie skóry poprowadzono wzdłuż dolnej granicy łuku jarzmowego. Następnie przecięto mięsień szeroki. Nerw powiekowy odsunięto dogrzbietowo, a gałąź policzkową nerwu twarzowego dobrzusznie. Za pomocą raspatora kostnego oddzielono od dobrzusznej części łuku jarzmowego mięsień żwaczowy odsłaniając złamanie [4, 5]. Przy użyciu piły oscylacyjnej usunięto uszkodzoną część wyrostka jarzmowego kości skroniowej i wyrostka skroniowego kości jarzmowej, odsłaniając lewą gałąź żuchwy. Pozostałość stawu rzekomego z gałęzi żuchwy usunięto za pomocą mikrosilnika z frezem, wygładzając powierzchnię kości, po czym zaimplantowano przygotowany uprzednio wszczep. Implant zamocowano do pozostałości wyrostka skroniowego kości jarzmowej czterema tytanowymi wkrętami blokowanymi o średnicy 2,4 mm, a do wyrostka jarzmowego kości skroniowej czterema tytanowymi wkrętami blokowanymi o średnicy 2,4 mm (Fot. 8).
Ranę zamknięto w sposób standardowy nicią monofilamentową Monosyn 2-0. Uzyskano siedmiocentymetrowe roz...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników w ramach Otwartego Dostępu.

Załóż konto lub zaloguj się.
Czekają na Ciebie bezpłatne artykuły pokazowe z wybranych numerów czasopisma.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy