Dołącz do czytelników
Brak wyników

DIAGNOSTYKA , Dostęp otwarty

26 kwietnia 2019

NR 2 (Kwiecień 2019)

Zarażenie psa pasożytem nicieniem Dirofilaria immitis – opis przypadku

0 130

W artykule opisano przypadek dirofilariozy u psa wywołanej D. immitis. U badanego pacjenta stwierdzono patognomiczny obraz zmian w badaniu rentgenowskim i ultrasonograficznym układu sercowo-naczyniowego.

Dirofilarioza psów została już wielokrotnie opisana w Polsce [1–6] i innych krajach Europy Środkowej i Północnej [9, 10] jako choroba psów, które przebywały czasowo na obszarach endemicznych występowania Dirofilaria immitis i Dirofilaria repens lub zostały adoptowane, głównie z krajów Europy Południowej. Opisano również pierwszy przypadek rodzimego zarażenia psa D. immitis w Polsce [2]. W związku z biologią pasożyta bytującego w tętnicach płucnych, obraz zmian radiologicznych i ultrasonograficznych (USG) serca i dużych naczyń płucnych może być bardzo pomocny we wstępnym rozpoznaniu choroby.

Opis przypadku

Do szpitala zgłosił się właściciel psa, dalmatyńczyka, płci żeńskiej, w wieku 3 lat, adoptowanego 3,5 miesiąca wcześniej w Grecji. Właściciel zauważył u psa trudności z oddychaniem, zmęczenie i brak apetytu. Objawy pojawiły się tydzień przed wizytą w szpitalu i stopniowo nasilały się. 

W badaniu klinicznym pies był w dobrym stanie ogólnym, nieznacznie podwyższona temperatura ciała (39,5°C), umiarkowana duszność ze zwiększoną częstością oddechu (80/min). Osłuchowo zwiększony szmer oddechowy był słyszany po obu stronach klatki piersiowej, powodując trudności z osłuchaniem serca.

 

Fot. 1. Radiogram prawo-lewy klatki piersiowej, projekcja lekko skośna powoduje pozorne powiększenie wysokości cienia serca. Obrzęk płuc
utrudnia widoczność całego obrysu cienia serca, ale można zauważyć powiększenie cienia prawej komory i przedsionka z zaokrągleniem
koniuszka serca oraz znacznie większą średnicę tętnicy płucnej płata doczaszkowego lewego w stosunku do jednoimiennej żyły

 

Fot. 2. Radiogram brzuszno-grzbietowy klatki piersiowej. Uwagę
zwraca nietypowy kształt powiększonego serca spowodowany
powiększeniem prawej komory i pnia tętnicy płucnej w sektorze
1–2. Uwidocznienie silnie powiększonych tętnic płatów
doogonowych płuc utrudnia obrzęk przywnękowy płuc.
Obustronnie lekkie zaokrąglenie kątów żebrowo-
-przeponowych



Wykonano zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej. W obu projekcjach (P-L i V-D) (Fot. 1–2) widoczny był silny odczyn pęcherzykowy w okolicy wnęki płucnej wraz z poszerzeniem tętnic płucnych. Sylwetka serca była zniekształcona, głównie z powodu powiększenia prawej komory i pnia tętnicy płucnej (sylwetka „starego buta”). Zaokrąglenie kątów żebrowo-przeponowych wskazywało na nieznaczne zwiększenie ilości płynu opłucnowego. 

Badanie krwi wykazało neutrofilię, eozynofilię, monocytozę i podwyższone CRP (C-reactive protein). Pacjent został przyjęty do szpitala, rozpoczęto leczenie furosemidem i ampicyliną podawaną dożylnie.

Następnego dnia częstość oddechów zmniejszyła się do 60/min. Wykonano test na obecność Angiostrongylus vasorum, wynik był negatywny. Wysłano rozmaz i próbkę krwi do referencyjnego laboratorium w celu wykonania testu na dirofilariozę. Rozszerzone badania krwi wykazały umiarkowaną hipoalbuminemię, hipoproteinemię, lekko podwyższona ALP (fosfataza zasadowa) i BUN (azot mocznikowy). 

Wykonano echo serca, które uwidoczniło obecność dużej liczby nicieni w prawym przedsionku serca. Robaki obłe były widoczne w badaniu USG w formie dwóch cienkich, echogennych linii ułożonych równolegle do siebie. Ponieważ ciało nicienia jest poskręcane, obraz USG wielu robaków w przedsionku serca przypominał kłąb kawałków pociętego sznurka albo makaronu. Widoczne było również powiększenie prawej komory oraz ścian lewej komory serca z obniżoną kurczliwością.
 

Fot. 3. Projekcja przymostkowa prawa serca w skanie podłużnym,
badanie USG. Widoczny jest prawy przedsionek serca
wypełniony nicieniami (turkusowe kółko)

 

Fot. 4. Skan poprzeczny serca w prezentacji M na wysokości mięśni
brodawkowych uwidacznia powiększenie prawej komory serca.
W zapisie pojawiają się nieprawidłowe, dodatkowe struktury
w świetle prawej komory (zaznaczone gwiazdką), które są
nicieniami przedostającymi się do prawej komory z przedsionka
w fazie rozkurczu serca

 

Fot. 5. Projekcja przymostkowa prawa serca w skanie poprzecznym
na wysokości pnia tętnicy płucnej. Pomiar przepływu krwi
na wysokości zastawek tętnicy płucnej w badaniu kolorowym
Dopplerem i Dopplerem fali pulsacyjnej uwidacznia przeciek
wskazujący na nadciśnienie płucne


Wyniki laboratoryjne potwierdziły obecność mikrofilarii w rozmazie. Test ELISA potwierdził obecność antygenu D. immitis. Właściciel zdecydował się na uśpienie psa.









 


Podsumowanie

Dirofilaria immitis to nicień, który zaraża głównie psy. W Europie pasożyt ten występuje na południu, głównie w basenie Morza Śródziemnego. Nosicielem pośrednim jest komar z rodzaju Aedes spp., Culex spp. i Anopheles spp. Wszystkie psy, które zostały zdiagnozowane w Szwecji, były zarażone wyłącznie za granicą, ale w Polsce odnotowano przypadek zarażenia rodzimego. Osobniki dorosłe D. immitis tworzą mikrofilarie, które mogą być przenoszone do ciała komara przez krew. W ciele komara pasożyt przeobraża się w postać larwalną, a następnie może być przenoszony do ciała żywiciela ostatecznego. Proc...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników w ramach Otwartego Dostępu.

Załóż konto lub zaloguj się.
Czekają na Ciebie bezpłatne artykuły pokazowe z wybranych numerów czasopisma.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy