Dołącz do czytelników
Brak wyników

SALA OPERACYJNA

25 kwietnia 2019

NR 2 (Kwiecień 2019)

Metoda operacji oddzielenia nasady dalszej kości udowej złamania typu Salter-Harris 1 – stabilizacja śródszpikowa z użyciem gwoździ Kirschnera

0 170

W artykule zostanie przedstawiona metoda stabilizacji śródszpikowej z użyciem gwoździ Kirschnera zastosowana do leczenia złamania nasady dalszej kości udowej, złamania typu Salter-Harris 1 u trzyletniego kota po wypadku samochodowym. Odklejenie nasady dalszej kości udowej jest jednym z najczęstszych złamań u kotów. Przeprowadzając zabieg, należy pamiętać, że podstawową zasadą jest postępowanie jak najmniej traumatyczne. Należy unikać w miarę możliwości przecinania mięśni i rozpreparowywać je na tępo zgodnie z przebiegiem włókien mięśniowych.

Opis przypadku

Pacjentem jest trzyletni kot rasy europejskiej, który został przywieziony do kliniki po wypadku samochodowym. Po wstępnych badaniach ogólnych stanu kota i badaniach manualnych przeprowadzono diagnostykę obrazową.

Diagnostyka

Na zdjęciu (Fot. 1) widoczne są starsze urazy i efekty leczenia. Widoczna jest podwójna pętla z drutu, która jest śladem po złamaniu talerza kości biodrowej oraz stan po resekcji głowy i szyjki kości udowej – widoczne stare wygojone złamanie wieloodłamowe panewki miednicy, które w chwili obecnej uległo ponownemu złamaniu.

 


Ponowne złamanie zostawiamy do wygojenia się siłami natury, gdyż kot nie ma problemów z oddawaniem kału i moczu i w chwili obecnej nie ma stawu biodrowego, w związku z tym ta kość ulegnie samoczynnemu wygojeniu. Skupiamy się na do odklejeniem nasady dalszej kości udowej. Na projekcji bocznej (Fot. 2) widać, że odłam bliższy jest przemieszczony znacznie poza odłam dalszy i jest wbity w mięsień czworogłowy. Widoczna jest charakterystyczna koronka. Taka linia złamania w tej okolicy świadczy o tym, że złamanie nastąpiło przez chrząstkę wzrostową.
 



Najprawdopodobniej jest to efekt zbyt wczesnej kastracji zanim jeszcze doszło do skostnienia chrząstek wzrostowych i przy zadziałaniu urazu kość złamała się w swoim punkcie najmniejszego oporu (punctum minoris resistentiae) – wzdłuż chrząstki wzrostowej. Ułatwia to dokładne spasowanie odłamów, gdyż pasują one do siebie jak klucz do zamka.

Postępowanie operacyjne: 
Metoda operacji odklejenia nasady dalszej kości udowej 
(złamanie typu Salter-Harris 1]

Zanim przystąpimy do zabiegu musimy ustalić następujące punkty kostne: 

  • guz kulszowy, 
  • krętarz wielki kości udowej, 
  • zwichnięty odłam dalszy, 
  • guzowatość kości piszczelowej. 

Cięcie (Fot. 3) wykonujemy od krętarza do guzowatości kości piszczelowej, przecinamy skórę jednym cięciem. Następnie musimy rozpreparować tkankę podskórną (Fot. 4), aby zidentyfikować przednią krawędź mięśnia dwugłowego w miejscu, w którym przechodzi on w powięź szeroką uda i widoczna jest głowa boczna mięśnia obszernego (Fot. 5).Nacinamy powięź (Fot. 6) i oddzielamy mięsień dwugłowy od mięśnia czworogłowego. Jest to dojście operacyjne, które daje najmniejsze ryzyko uszkodzenia struktur anatomicznych, które tutaj się znajdują – głównie nerwu kulszowego.


 

 

Na fotografii 7 pod palcem wskazującym znajduje się zwichnięty do przodu odłam bliższy kości udowej. Widoczny jest (Fot. 8) nerw kulszowy, który przebiega pod mięśniem dwugłowym. Musimy rozciąć te mięśnie aż do samego stawu kolanowego, aby zapewnić sobie dostęp do odłamów i je zidentyfikować. Mięśnie należy rozpreparowywać na tępo. Przedłużamy cięcie w powięzi (Fot. 9). W ranie zdążył uformować się krwiak, gdyż czekano z zabiegiem na stabilizację stanu ogólnego pacjenta. Z tego powodu zaczęła formować się blizna w obrębie krwiaka pierwotnego. Następnie odszukujemy nasadę dalszą kości udowej (Fot. 10).

 

 

Dalsze cięcie przebiega w obrębie krwiaka pierwotnego. W prezentowanym przypadku mamy do czynienia ze złamaniem niepowikłanym bez złamania międzykłykciowego (Fot. 11). Na odłam bliższy kości udowej należy założyć kościotrzymacz. Aby wyważyć odłam dalszy kości udowej, musimy posłużyć się dźwignią. Po kilku dniach od urazu mięśnie są już przykurczone i nie jest łatwo pokonać ich opór, szczególnie kiedy odłam jest w nie mocno wbity. U operowanego kota doszło ponadto do znacznego przesunięcia odłamu i dalszy koniec odłamu bliższego znajduje się poniżej guzowatości piszczelowej.
Jak można zauważyć, złamanie nastąpiło dokładnie w miejscu, w którym przebiega chrząstka wzrostowa (Fot. 12).
 



Musimy spróbować zreponować to złamanie, co przy takim przykurczu będzie trudne do wykonania. Trzeba nastawiać kości z użyciem siły, ale delikatnie, by nie doszło do rozfragmentowania któregoś z odłamów. Należy także usunąć krwiak pierwotny razem z fragmentem mięśnia czworogłowego, który uległ uszkodzeniu, ponieważ istnieje ryzyko jego obumarcia (Fot. 13). Po wstępnym nastawieniu złaman...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę multimedialnego czasopisma weterynaryjnego VetTrends
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Filmy, szkolenia, zdjęcia i prezentacje jako uzupełnienie treści wydań
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy